Open blik

Ik had mij voorgenomen om niet over mijn werk te schrijven, maar dat voornemen is al gesneuveld….

Ik kan veel leren van mensen met een verstandelijke beperking, zij staan heel anders in het leven dan ik.

Wat moet het toch heerlijk zijn om onbezorgd en met een open blik door het leven te gaan. Dat je je niet bezig hoeft te houden met al het, vooral negatieve, nieuws wat ons via allerlei kanalen bereikt. Dat je je niet bezighoudt met wat anderen van je vinden. Dat je gewoon bent wie je bent, zonder je anders voor te doen en zonder je daarvoor te schamen.

Wat moet het toch heerlijk zijn om ergens binnen te komen en gewoon zonder enige vorm van schaamte door de ruimte te roepen: Goedemorgen allemaal, ik ben er! Dat zorgt er voor dat iedereen met een glimlach omdraait en iedereen goedemorgen terug zegt of een opmerking maakt: ‘Wat fijn dat je er bent.’

Dit gebeurde vandaag toen ik met een client naar het ziekenhuis ging en wij de hal van het ziekenhuis binnenkwamen. Het was vervolgens een lange weg naar de juiste poli en iedereen die wij tegenkwamen kreeg een grote glimlach en een: ‘Goedemorgen.’

Wat zou de wereld er anders uit zien als wij allemaal wat meer zouden hebben van de onbezorgdheid van verstandelijk beperkte mensen (en kinderen). Als wij met een open blik de wereld in kijken, zonder vooroordelen. Dat iedereen kan zijn wie hij/zij is, zonder bang te zijn wat anderen daar over denken. Dat je gerespecteerd wordt om wie je bent en wat je doet. Dat mensen elkaar durven aan te spreken voor een praatje in plaats van elkaar uit de weg te gaan met een telefoon in hun hand.

De wereld zou een stukje mooier zijn…..

Geef een reactie