Choose your battles

De peuterpuberteit hoort er nu eenmaal bij, je kind ontdekt dat hij een eigen persoon is met een eigen mening. De ‘nee’ fase, opstandigheid, eigenwijs en vooral ook driftbuien horen er bij. Je kind leert heel veel in deze periode, hij weet nog niet goed dat er grenzen zijn. Je kind zal moeten leren dat deze er wel degelijk zijn, dit is best heel moeilijk voor je kind en dit gaat gepaard met veel frustratie die zich uit in bijvoorbeeld driftbuiten.

Ook ik heb zo’n driftige peuter in huis en eerlijk gezegd kan ik daar niet altijd even goed mee om gaan. Ik zal echt de laatste zijn die zegt dat ik nooit mijn geduld verlies en dat we vrolijk fluitend door deze fase gaan. Ik kan daar enorm van balen, maar tegelijkertijd maakt het mij ook gewoon mens. Uiteindelijk is niemand perfect, ook ik niet. Ik kan mijzelf wel troosten met de wetenschap dat kinderen dit gedrag laten zien bij iemand waar ze zich veilig en vertrouwd voelen, ze weten dat je toch van hem of haar houdt ondanks het gedrag. Dat verklaard ook gelijk waarom veel kinderen zich ergens anders gedragen als voorbeeldige kinderen.

Op internet zijn talloze pagina’s te vinden waar beschreven staat hoe het beste om kan gaan met je peuterpuber. Ik laat hier weten wat ik doe en wat voor mij goed voelt:

-Consequent zijn. Hier in huis is het standaard 2x waarschuwen, bij de 2e waarschuwing krijgen de kinderen te horen dat ze bij de 3e waarschuwing op de deurmat moeten. Mocht er een 3e waarschuwing nodig zijn, gaan ze inderdaad naar de deurmat. Ik pas dit ook toe als we ergen op visite zijn of in een winkel.

-Zelf een time-out nemen. Als ik voel dat ik mijn geduld ga verliezen dan trek ik mijzelf even terug, meestal op de wc. Zo kan ik weer even tot mijzelf komen.

-Er wordt gewoon gegeten, hoeveel moeite er ook wordt gedaan om niet te eten. Minimaal 3 happen.

-Als iets niet lukt probeer ik uit te leggen dat hij mama kan vragen om te helpen en dan doen we het samen.

-We proberen het te hebben over hoe hij zich voelt en ik probeer hem daar ook serieus in te nemen. Al is het soms heel moeilijk en lastig te begrijpen wat er in dat koppie om gaat.

-Choose your battles!!!! Alles zou een strijd kunnen zijn, maar wil je dat ook? Ik vraag mij vaak af of het echt zo’n enorm drama is als hij met een haarband van Sanne in zijn haar naar school wil. Wat is het ergste wat hem kan overkomen? Hoogstens wat imagoschade op het schoolplein, maar daar komt hij vast overheen. Dus als hij met een haarband of met een rose tasje naar school wil, prima. Wil hij met 23 graden een dikke trui aan, omdat daar toevallig Mickey mouse op staat? Prima, het ergste wat kan gebeuren is dat hij het enorm warm krijgt. Gooit hij uit frustratie zijn kinderstoel omver, smijt hij zijn speelgoed door de kamer, wil hij zijn medicijnen niet innemen? Dan gaan we er wel mee aan de slag. Hij zal wel moeten leren dat sommige dingen niet kunnen, zoals het gooien met spullen en dat sommige dingen echt nodig zijn zoals zijn medicijnen.

En als het allemaal niet werkt en ik ben enorm gefrustreerd, dan tel ik tot 348 en denk bij elke tel: het is een fase, het is een fase, het is een fase, het is een fase. En bedenk mij dat het overal hetzelfde is, al heeft de ene mama meer geduld dan de andere. Maar uiteindelijk doen die andere moeders ook maar wat, net als ik 😉

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.