Een huisdier

Wij hebben al jaren een poes, Moby. Gevonden in de polder door de buren, maar ze konden haar zelf niet in huis nemen. Wij namen het schattige, harige bolletje in huis. Inmiddels is ze 12 jaar bij ons.

Een rondje internet laat zien dat er veel voordelen kunnen zitten aan het hebben van een huisdier:

-Kinderen die opgroeien met huisdieren zouden socialer zijn.

-Kinderen leren zorgen voor een ander.

-Mensen met een huisdier zouden minder stress ervaren en vergelijking met mensen zonder huisdier.

-Een hond zorgt voor meer lichaamsbeweging.

-Mensen met een huisdier zijn minder eenzaam. Ze hebben altijd gezelschap.

-Je kan getroost worden door je huisdier als je je niet prettig voelt of ziek bent.

-Een dier houdt onvoorwaardelijk van je. Al gaat de liefde van een kat toch voor een groot deel door de maag 🙂

Maar ondanks alle voordelen denk ik niet dat er een nieuw huisdier komt, als Moby er niet meer is. Met een aantal dingen hadden wij van te voren geen rekening gehouden:

-Dat ze 6x in een jaar blaasontsteking zou krijgen en elke keer een antibioticakuur nodig had.

-Dat we over moesten stappen van goedkoop voer naar duur dieetvoer, omdat ze zo gevoelig bleek op blaasontsteking.

-Dat ze in het dierenpension waar ze de eerste jaren verbleef als we op vakantie gingen zoveel stress had, dat ze daar blaasontsteking van kreeg. Ondanks het speciale voer.

-Dat ze nog steeds stress zou ervaren als wij op vakantie waren, terwijl zij thuis bleef. Het gevolg was overal in huis plasjes en een blaasontsteking.

-Dat we haar nu buiten houden als we op vakantie gaan, maar voor het 2e jaar op rij thuiskomen en ze een open wond op haar kop heeft. Vervolgend duurt het maanden voor dit weer dicht is. Stress?

-Dat ze artrose zou krijgen en daardoor regelmatig wat mank loopt. Het grootste probleem is vooral het wassen wat niet meer goed lukt, waardoor ze vaak smerig is.

-Dat ze niet gekamd of geborsteld wil worden. Nu vermoedelijk vanwege de artrose, maar toen ze jonger was vond ze het ook al helemaal niks.

-Dat ze enorm gevoelig zou zijn voor vlooien, ondanks alle middeltjes.

-Dat ze enorm snurkt al ze slaapt.

-Dat ze dement zou worden en regelmatig de weg kwijt zou raken. Dat ik tegenwoordig altijd op moet letten als ik lopend weg ga om te zien of ze achter ons aan komt. Dan moet ik dezelfde weg terug om haar op te pikken op de plek waar ze ons is kwijt geraakt, anders komt ze zelf niet meer terug naar huis. Met als gevolg dat ik ’s avonds laat nog moet gaan zoeken of dat ik gebeld wordt door de dierenarts, omdat ze daar is afgeleverd.

-Dat ze erg de neiging zou hebben om in huis te plassen tegen de gordijnen of op de bank.

-Dat ze absoluut niet op de kattenbak wil, vermoedelijk een trauma van alle blaasontstekingen, waardoor ze alles buiten doet. Maar waardoor ze ook niet te lang binnen kan blijven als wij weg zijn, want dan doet ze het in huis.img_0975

Misschien hebben wij ook wel echt een kneusje gekregen en zou het wel heel toevallig zijn als we weer zo’n exemplaar zouden krijgen, maar wij wagen het er waarschijnlijk niet meer op.

Heb jij een huisdier?

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.