Zorgen voor een ander #1

Ik ben enorm benieuwd hoe mensen het werken in de zorg ervaren en wat hun beweegredenen zijn om voor een ander te zorgen.

Ik wil ook graag aan anderen laten lezen wat het werken in de zorg nu zo mooi maakt.

Daarom komt er de komende weken een serie interviews voorbij van mensen uit de zorg.

Vandaag bijt ik zelf het spits af 🙂

Hoe lang werk jij in de zorg?

Ik werk sinds augustus 2002 in de zorg. Eerst in een verpleeghuis, daarna 15 jaar binnen een instelling en nu sinds kort als zzp’er. Bijna 16,5 jaar dus.

Met welke doelgroep werk je?

Ik werk met mensen met een verstandelijke of meervoudige beperking. De laatste 10 jaar werkte ik met meervoudig complexe beperking. Nu als zzp’er kom ik elke keer ergens anders terecht, maar wel in de gehandicaptenzorg.

Wat is je functie en wat houd deze in?

Als zzp’er wordt ik ingehuurd als er een probleem is in de personele bezetting. Er wordt van mij verwacht dat ik als een volwaardige begeleider een dienst kan draaien ondanks dat ik de cliënten niet ken. Eigenlijk moeten de cliënten niet merken dat er geen vast medewerker op de groep staat. Ik kom op veel verschillende plekken. De ene dag kan ik werken met cliënten met een meervoudige beperking van erg laag niveau (ontwikkelingsleeftijd minder dan 1 jaar) en de andere dag met cliënten van hoog niveau. Ik zal mij steeds moeten aanpassen aan nieuwe omgeving, nieuwe cliënten, nieuwe werkwijzen.

Waarom heb je voor de zorg gekozen?

Ik ben per toeval in de zorg beland eigenlijk. Ik wilde heel graag de sportopleiding gaan doen (CIOS), maar kon vanwege een knieoperatie de toelatingstest niet doen. Tijdens de open dag had ik gezien dat je met je diploma ook sportlessen kon geven aan mensen met een beperking. Op de een of andere manier trok mij dit enorm aan. Doordat ik op het laatste moment een andere opleiding moest kiezen is dat SPW geworden, omdat het mij erg trok de gehandicaptenzorg. Dit bleek een goede zet te zijn. Na de SPW kwam ik terecht in een verpleeghuis, dit was niet zo mijn ding. Na een jaar ging ik bij een instelling voor mensen met een beperking werken.

Hoe ziet een werkdag of dienst er doorgaans uit?

Op dit moment is het allemaal nog erg onzeker en is het steeds afwachten of ik werk heb. Vaak is het ook op het laatste moment dat ik ergens ingehuurd wordt. Dit kan een dag van te voren pas zijn of zelfs op de dag zelf pas als het om een late dienst gaat. Voor mijn allereerste opdracht zat ik om 5.00u in de auto, want ik moest 7.00u beginnen en het was best een stuk rijden. Dan is het even zoeken naar de plek waar ik moet zijn. Bij binnenkomst kom ik er achter dat het gaat om een woning met 8 mannelijke cliënten. Ik ben samen met een vaste medewerker. Ik kom er achter dat dit een woning is met meervoudig beperkte cliënten van laag niveau, waar communicatie niet mogelijk is. We spreken af dat we allebei 4 cliënten uit bed halen, zoals ze dat altijd gewend zijn. Bij elke cliënt die ik uit bed haal krijg ik heel kort (2 minuten) een overdracht van wie de cliënt is en waar ik op moet letten. Dan ga ik aan de slag, ik pak de spullen die ik nodig heb. Kleding, spullen om te wassen, incontinentiemateriaal en ik ga aan de slag. Ik kleed de cliënt die ik nog nooit gezien heb uit, was hem, kleed hem aan en zorg er voor dat hij in zijn rolstoel komt te zitten. Ik ruim de kamer weer netjes op en ik voer de cliënt zijn pap. Bij de volgende cliënt gaat dit weer zo. Na 4 cliënten uit bed te hebben gehaald is de vaste medewerker nog bezig met cliënten uit bed halen. Ik loop naar de kamers waar zij al klaar is en kijk of ik daar nog wat op kan ruimen. Ik ruim de keuken alvast helemaal op en zet de vaatwasser aan. Ik breng vervolgens cliënten naar dagbesteding en breng daarna op aanwijzing van de vaste medewerker de waszakken en vuilniszakken op. Mijn dienst zit er alweer op, ik vraag nog even aan de medewerker wat ze van mij vond. Daar kan ik alleen maar van leren. Gelukkig is ze erg tevreden en hoopt ze dat ik vaker kom, mocht het nodig zijn. Naast mijn diensten heb ik mijn administratie als zzp’er.

Wat vind je het mooie aan werken in de zorg?

Het zorgen voor een ander, iets kunnen betekenen voor een ander.

Wat vind je de minder leuke aspecten van werken in de zorg?

Alles wat er buiten de zorg of begeleiding nog komt kijken bij de zorg. Vergaderingen, kantoortaken, veel administratie. Dat is ook 1 van de grootste redenen om uit loondienst te gaan en als zelfstandige aan de slag te gaan. Ik kan er nu helemaal zijn voor de cliënt zonder dat er allerlei extra taken door mijn hoofd gaan terwijl ik met de zorg bezig ben.

Overweeg je weleens om te stoppen met werken in de zorg en waarom?

Ja dat heb ik meer dan eens overwogen, maar zoals ik hierboven al schreef werd het de keus om ontslag te nemen uit loondienst en als zelfstandige aan de slag te gaan.

Heb je weleens te maken met vooroordelen van anderen over je werk?

Er wordt vaak gedacht dat mensen met een beperking vies en eng zijn. Dat ze hele dagen kwijlen. Dat vind ik jammer, want er zijn zeker cliënten die kwijlen en er zijn er zeker die niet altijd helemaal fris ruiken, maar er zijn ook heel veel leuke kanten aal mensen met een beperking. Ik hoor gelukkig ook vaak dat mensen respect hebben voor mensen in de zorg.

Hoe belangrijk zijn vrijwilligers voor jouw doelgroep?

Heel erg belangrijk. Vrijwilligers zijn meer dan ooit nodig in de gehandicaptenzorg. Doordat er steeds meer taken bij komen voor de begeleiders en de uren strak ingepland zijn, is er geen ruimte om iets extra’s te doen voor een cliënt. Zoals kleding kopen, bakje koffie ergens doen, lunchen, rondje lopen, naar een bingo, naar een concert. Dit kan vaak alleen als de medewerker dit vrijwillig onderneemt. Het is ontzettend fijn als er vrijwilligers zijn die willen doen met de cliënten.

Wat is je mooiste herinnering aan je werk?

Dat zijn er wel een paar. Eentje is toch wel het concert van Racoon dat ik mocht bijwonen samen met een cliënt. Mijn collega en ik vertelden een half uur voor vertrek pas aan de cliënt dat we naar Racoon gingen. Zijn reactie was onbetaalbaar! Eerst zijn we nog uit eten geweest, waar de cliënt regelde dat mijn collega en ik vuurwerk op ons toetjes kregen. We mochten vervolgens bij Racoon in de kleedkamer en daarna stonden we vooraan tijdens het concert. Onvergetelijk! Een andere mooie herinnering is het kerstconcert van de Toppers in Ahoy waar ik met 4 cliënten en 3 collega’s heen ging, wat fantastisch was dat! We hebben de tent op zijn kop gezet.

Dit was alweer de laatste vraag. Ik hoop dat je het leuk vond om te lezen.

De komende weken komt er elke week een ander aan het woord.

Vind jij het leuk om deze rubriek te lezen?

Werk je ook in de zorg en wil je meewerken aan deze rubriek zodat jouw verhaal ook hier te lezen is? Stuur mij dan een mail suzezoektbalans@gmail.com

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.