Zorgen voor een ander #3

Ik ben enorm benieuwd hoe mensen het werken in de zorg ervaren en wat hun beweegredenen zijn om voor een ander te zorgen.

Ik wil ook graag aan anderen laten lezen wat het werken in de zorg zo mooi maakt.

Daarom komt er de komende weken een serie interviews voorbij van mensen uit de zorg.

Vandaag het verhaal van iemand uit de kinderpsychiatrie. Een werkveld wat mij zowel enorm mooi lijkt om in te mogen werken, maar tegelijkertijd ook heel heftig. Lees je mee?

Hoe lang werk je in de zorg?

 Ik week vandaag precies 12,5 jaar in de zorg. 

Met welke doelgroep werk je?

 Kinderen en ouders in de kinderpsychiatrie 

Wat is je functie en wat houd deze in?

 Ik ben gezinsbehandelaar in een kliniek voor kinderpsychiatrie op de trauma gezinsbehandeling. Kort gezegd wordt het systeem behandeld voor de trauma’s middels traumabehandeling en vervolgens worden pedagogische vaardigheden aangeleerd of versterkt om zo weer thuis verder te gaan, met ambulante hulp vanuit de poli in buurt van het gezin.

Ouders worden eerst, vaak met EMDR vanwege trauma’s, behandeld. vervolgens de kinderen waarbij de ouders steunend zijn voor hun kind.  Als ze behandeld zijn, worden daarna pedagogische vaardigheden aangeleerd aan de ouders middels video home training en coaching op de afdeling. Dit  alles is vaak een traject van 6 tot 8 weken.

Waarom heb je voor de zorg gekozen?

Ik wilde destijds het leger in,  maar vond de opleiding destijds te zwaar. Vanuit daar de spw en vervolgens de sph gedaan. Intern verder geschoold 

Hoe ziet een werkdag of dienst er doorgaans uit? 

Deze begint met de overdracht, vervolgens een planning maken met het gezin waar je mee werkt. (er zijn 6 gezinnen die intern zitten) vanuit de doelen van het gezin wordt er gewerkt, dit is ook wisselend in welke fase het gezin zit. Zijn ze nog bezig met traumabehandeling, dan ben  je vooral ondersteunend bezig. Zijn ze bezig met pedagogische vaardigheden, dan is het veel oefenen en voordoen al dan niet in combinatie met gebruik van video opnames. Om zo ouders inzicht te geven in eigen handelen en positieve krachten te vergroten.

Wat vind je het mooie aan werken in de zorg?

Het gezin maakt in relatieve korte tijd grote stappen op weer verder samen op weg te gaan. Het is dankbaar werk. 

Wat vind je de minder leuke aspecten van werken in de zorg?

 De onregelmatigheid in combinatie met mijn eigen gezin.

Overweeg je weleens om te stoppen met werken in de zorg en waarom?

 Nee, misschien ooit wel een andere vorm waarbij ik wat meer regelmaat zou krijgen. 

Heb je weleens te maken met vooroordelen van anderen over je werk?

Niet echt 

Hoe belangrijk zijn vrijwilligers voor jouw doelgroep?

 Er zijn geen vrijwilligers in mijn vakgebied

Wat is je mooiste herinnering aan je werk?

Veel gezinnen zijn me bij gebleven. Wel vind ik het leuk om na een tijd te horen hoe het gaat. Ook ouders die het weer zien zitten om aan de slag te gaan met hun kind thuis i.p.v. een uithuisplaatsing is wel waar je het voor doet. 

Wat lijkt het mij een mooi gevoel als je een gezin kunt helpen om er weer voor te gaan samen, terwijl de hoop misschien al was opgegeven. Ik kan mij ook voorstellen dat het een intensieve baan is en dat je dingen tegenkomt die je geen enkel gezin gunt. Elk gezin zou gelukkig moeten zijn.
Mooi dat jij een belangrijke schakel bent om de toekomst voor deze gezinnen er een stuk rooskleuriger uit te laten zien!

Bedankt dat je mee wilde werken!

Volgende week kun je hier weer een ander verhaal lezen.

Werk je ook in de zorg en wil je mee werken aan deze rubriek zodat jouw verhaal ook hier te lezen is? Stuur mij dan een mail: suzezoektbalans@gmail.com

Geef een reactie