Drievliet

Ik zou nog een blogje plaatsen over ons bezoek aan Drievliet dus bij deze 🙂

We begonnen de dag bij mijn ouders. Manlief ging een weekend met de motor weg. Cas vond alle motors op een rij wel interessant.
We rijden daarna vlug naar Den Haag. Het was een stukje verder lopen dan anders, het parkeerterrein zit op een andere plek. Maar als snel waren we binnen en stonden we bij de dierenfontein.
We hadden wel wat langer nodig om binnen te komen. Je betaalt bij Drievliet entree vanaf 1 meter, ik had Cas thuis opgemeten en daar was hij 101cm. Dat kwam mooi uit, want hij wilde dolgraag in de achtbaan en daar moet je ook 1 meter voor zijn. Alleen bij de ingang kwam hij onder de streep uit. Hij werd op een andere plek nog een gemeten en hij bleek toch lang genoeg te zijn. Hij kreeg een mooi bandje, zo dat we niet bij elke attractie hetzelfde ‘probleem’ zouden hebben.
Mijn moeder is ook gezellig mee en terwijl ik met Sanne in deze attractie zit, zit Cas met oma in de vliegende vissen. Op deze foto lach ik nog, maar na al het gerond draai niet meer. Dat gaat toch allemaal niet meer zo soepeltjes als vroeger, hahaha.
Sanne durft overal in en toen ik zei dat ik niet mee ging in deze, ging ze alleen. Het was niet heel druk in het park en ze was de enige die in de attractie zat. Dat vond ze wel wat, dat ze hem alleen voor haar lieten draaien.
Ik moet enorm lachen om dit soort kunstwerken!
De uilenachtbaan leek niet zo heel spannend, we gingen er alle 4 in, maar het karretje van Cas en mij bleef ronddraaien. Cas en ik waren behoorlijk duizelig toen we er uit kwamen.
Dit was voor de attractie in beweging kwam, naderhand zagen we allebei bijna groen…
Cas vond zichzelf heel stoer op deze draaimolen, omdat hij er helemaal alleen op ging.
In de trein met oma.
Eerst moet je altijd mee met je kind, tot het ineens lang genoeg is om alleen in attracties te gaan.
En ook Sanne wilde een rondje op een paard.
Sanne zou het liefst de hele dag in spannende en snelle attracties gaan, hier staan we te wachten op de treinachtbaan. Ook Cas ging in de achtbaan, hij vond het zo leuk dat we er meerdere keren in gingen. We zijn zelfs een keer blijven zitten voor een 2e ronde.
Samen naar boven klimmen naar de glijbaan.
Het uitzicht vanuit het reuzerad. Het is een vrij klein en compact park. De attracties zitten dicht bij elkaar, zodat je niet op zoek hoeft naar een volgende attractie. En doordat alles dicht op elkaar zit, kon Cas nog een keer op de paardjes terwijl Sanne in de zweefmolen ging. Ik kon ze beiden in de gaten houden. Ideaal!
Oma ging met Cas in de botsauto’s, maar daar moet Sanne dan weer niks van hebben. Zij wilde liever de hoogte in.
Even een foto van mijn moeder en ik 🙂
Oma is de rotste niet en ging met Sanne in de Formule X, de achtbaan die over de kop gaat. Sanne had het liefst nog minimaal 10 keer in deze achtbaan gegaan, maar is blijven steken op 3.
Sanne zou ons wel door dit doolhof leiden. Ze heeft het navigatietalent van mij, je kan beter een navigatiesysteem gebruiken….. Maar we kwamen er uiteindelijk wel uit!
Nieuw dit jaar in Drievliet is het spraypark. Het weer was wat wisselend op de dag dat wij er waren, maar dat maakte Sanne niet uit. Ze werd kletsnat, Cas had er wat meer moeite mee.
Op een warme dag is dit echt heerlijk verkoelend!
Er was een jongetje heel moe na een dag lopen, spelen en spannende dingen doen.
We sloten de dag af met een uitgebreid diner bij de grote M, altijd een feestje.

Inmiddels ben ik verschillende keren in Drievliet geweest en ik blijf er enthousiast over. Het is een klein park, wat ideaal is. Je kunt op je gemakje door het park heen, je hoeft niet te haasten en bang te zijn dat je bepaalde attracties niet kun doen. Er is zelfs ruimte om attracties meerdere malen te doen, wat voor kinderen natuurlijk heel leuk is.

Tussen Sanne en Cas zit 5 jaar leeftijdsverschil, ik vind het ook een enorm pluspunt dat het voor allebei een leuk park is. De balans tussen attracties voor kleinere kinderen en voor grote kinderen is goed. Voor elk wat wils.

Ben jij weleens in Drievliet geweest?

Geef een reactie