Photo Friday

Hopelijk lees je deze blog op je telefoon of tablet, gek genoeg staan mijn foto’s allemaal gedraaid als je op een laptop/pc leest.

Terwijl voor veel mensen de vakantie in volle gang is, zijn manlief en ik gewoon nog aan het werk. Maar inmiddels tellen ook wij af naar de vakantie. Heerlijk 2 weken genieten van ons gezien.

Afgelopen week hadden we maar 1 kind, want we brachten Sanne weg voor een week zomerkamp. Verder stond deze week in teken van slecht eten net als voorgaande weken, tijd om weer in de gezonde flow te komen. Donderdagavond deed ik iets waarvan ik niet had gedacht ooit te doen. Ik deed een bootcamp op het strand. Eerlijk is heerlijk, het uitzicht op de ondergaande zon is prachtig, maar verder was het echt verschrikkelijk. Verschillende keren moesten we het water in om te zwemmen, om daarna in het zand te gaan liggen voor oefeningen. Een kroket was er niks bij. Ondanks dat ik het naderhand wel lekker vond dat ik geweest was, geloof ik niet dat het voor herhaling vatbaar is met mijn afkeer voor zand.

Het ziet er niet zo smakelijk uit , maar vrijdagochtend nam ik mijn favoriete ontbijtje. Vrijdagochtend haalden we eerst Cas zijn bril, hij heeft hem opgezet en niet meer afgedaan. Hij ziet allemaal dingen die hij eerder niet zag. In de middag gingen we lekker naar het strand, ondanks mijn afkeer voor zand. Voor de kinderen moet ik dat af en toe gewoon doen.Gelukkig ging mijn moeder ook mee, want vlak voor we weggingen brak er een stuk kies af. Ik moest ’s middags naar de tandarts, want die ging op vakantie. Daarna ging ik weer terug naar het strand. Om af te sluiten namen we een ijsje. Op voorhand had ik met mijzelf afgesproken dat ik geen ijs zou nemen, maar ik zwichtte toch. Dit is altijd een topper voor de kinderen. Ze mogen dan zelf hun wrap beleggen. We doen dit altijd met kipkrokantschnitzel, deze keer handig voor mijzelf kabeljauwburger gedaan, ook lekker. Ik wilde onze poes kammen met de vlooienmarkt, maar dat vind ze totaal niet leuk. Ze zocht daarom een plekje op waar ik haar niet kon kammen. Zaterdag wilde 75% van het gezin kibbeling eten en ook hier zwichtte ik voor. Terwijl we wachtten bij de visboer begon Sanne alvast in haar boek dat we bij de bibliotheek hadden gehaald. ’s Middags vertrokken we met een graadje of 20 op de thermometer richting het zomerkamp van Sanne . Naarmate de reis van 1,5 uur vorderde, kroop de temperatuur omhoog. Uiteindelijk was het zo’n 30 graden op de plaats van bestemming. Een ijsje bij aankomst ging er dan ook wel in.Nadat ze gesetteld was lieten we haar met een gerust hart achter, om haar na een week weer op te mogen halen. Omdat het al wat later werd aten we weer ongezond, ik heb er enorm van genoten. De pittige krokante kipjes waren al lang geleden. Zondag werkte ik van 7.00-15.30u in Vlissingen. Voor de lunch maakte ik pannenkoeken voor de cliënten. ’s Avonds aten we deze wraptaart, manlief en ik vonden hem allebei erg lekker! Na het eten gingen we nog een rondje lopen,Cas wilde graag op zijn fiets. We kwamen in de beweegtuin terecht en konden goed zien dat Cas alles veel beter ziet met bril. Hij was veel zekerder en deed dingen die hij normaal niet doet. Maandagochtend werkte ik in Goes en stond op de terugweg stil op de Zeelandbrug. Het was druk met bootjes, de brug gaat elke half uur open, deze keer gingen er 20 bootjes van de ene naar de andere kant van de Oosterschelde. Dinsdagochtend was ik om 7.00u weer in Vlissingen voor een vroege dienst met mijn bloemenbroek (volgens Cas).

Woensdag lunchte ik met een salade en ik lag ook wat rauwkost op Cas zijn bord. Het avondeten gaat al tijden erg moeizaam, hij eet weinig tot niks. Soms nog geen hap, soms 2 plakjes komkommer, soms een paar hapjes en heel soms eet hij ineens redelijk goed. In de hoop hem toch wat groente binnen te laten krijgen, krijgt hij regelmatig rauwkost. Komkommer en paprika eet hij wel. Dit spelletje blijft heel leuk!Donderdag gingen Cas en ik samen naar de dierentuin, gezellig met z’n tweetjes. Het was af en toe wat overweldigend voor Cas nu hij alles zo goed kan zien met bril, maar we hebben genoten.

Ik kwam erg in de verleiding om te kiezen voor patat of een pannenkoek met spek tijdens de lunch, maar ik koos toch voor het broodje carpaccio.

Al eindigden we de dag toch nog ongezond. We gingen nog even bij manlief op het werk langs en hij bleek bijna klaar te zijn. Zo konden we gezellig met zijn drietjes eten.

Dit was hem weer. Komende week staat in het teken van Sanne haar thuiskomst en al haar verhalen, een kraambezoek. We gaan ook nog langs de oma van manlief, zij werd afgelopen week 90 jaar. Ze heeft de visite graag verspreid. En ik probeer deze week het sporten en eten weer op de rit te krijgen.

Wat doe jij komende week?

Fijn weekend!

Geef een reactie