Photo Friday: Corona editie

De afgelopen 3 maanden zaten we aan huis gekluisterd vanwege het coronavirus. We maakten niet heel veel mee, want ons wereldje werd best klein. Ik maakte wel veel foto’s, vaak wel van dezelfde dingen op. De dagen waren, vooral in het begin vaak hetzelfde. En toch maakte ik die foto’s, ook al waren we al 4x naar het strand gegaan. Misschien wel als aandenken voor later, want deze periode maken we nooit meer mee.

Een aantal foto’s deel ik vandaag met je, het was lastig kiezen. Maar uiteindelijk zit niemand te wachten op 4 foto’s van 4 verschillende keren op het strand 😉

Onze ‘lockdown’ met schoolwerk thuis begon eigenlijk al 2,5 week eerder. Eind februari werd Sanne wakker met buikpijn, deze werd steeds heviger. Om 10.00u zat ze te huilen van de pijn, om 12.30u konden we terecht bij de huisarts en om 13.00u zaten we in het ziekenhuis. Het vermoeden was een blindedarmonsteking. Na onderzoeken, bloed prikken en een echo was nog steeds niet duidelijk of het nu wel of geen blindedarmontsteking was. De artsen besloten toch te gaan opereren en om 18.15u ging ze onder het mes, het bleek inderdaad een blindedarmontsteking. We bleven 2 nachtjes in het ziekenhuis, de 2 weken daarna kwam ze weer een beetje bij en ging ze bijna niet naar school. Haar schoolwerk deed ze thuis, we konden toen nog niet vermoeden dat dit de gekke werkelijkheid zou worden…

De tweede hands kinderkledingbeurs is eigenlijk helemaal naar de achtergrond geschoven. Het voelt helemaal niet als iets wat in 2020 is gebeurd, maar vlak voor alle corona maatregelen hadden we de uitreiking van de cheque. Wat een enorm bedrag! Daar ben ik stiekem wel enorm trots op. De volgende editie is een jubileumeditie, de 5e alweer. Maar of we deze kunnen gaan organiseren en en welke vorm is een vraag waarop we nog geen antwoord hebben.

Sanne maakte deze foto, terwijl ik heel serieus aan de telefoon hang (geen idee meer waarom) en Moby op haar schoolwerk is gaan zitten.

De eerste dag dat alle scholen dicht waren. Sanne had toen nog zin om buiten in het zonnetje een half uur te lezen.

Ik maakte voor allebei een schema, deze was van Sanne. Om zo vooral in de eerste weken een beetje een ritme te krijgen.

Cas met zijn schema en een opdrachtje voor school. Cas was er na 3 weken wel klaar mee, hij had niet zoveel zin meer in de opdrachten van school. Ik besloot er mee te stoppen. Hij is januari begonnen in groep 1 en moet toch nog 2 jaar kleuteren. Als Cas aangaf dat hij iets wilde, dan deden we dat en anders niet.

We deden ongeveer een miljoen potjes Uno junior en Uno. Cas leerde razendsnel de cijfers ‘lezen’, iets waar hij zich voor de scholen dicht gingen totaal niet voor interesseerde.

Opdracht van school: bouw een toren. Dat vond Cas dan wel weer heel leuk om te doen.

Voor de stranden afgesloten werden, zijn we een aantal keer geweest. Heerlijk rustig, even uitwaaien. Het was ook echt even familytime, aangezien mijn man niet thuis kon werken en gewoon 5 dagen per week op zijn werk was.

Af en toe had Cas het geluk dat hij op de Nintendo Switch van Sanne mocht. Hij blijkt er nog best handig mee 😉

Elke dag gingen we een uur naar buiten. Dat ging soms met frisse tegenzin, maar uiteindelijk deed het iedereen goed om even te bewegen en een frisse neus te halen.

Een deel van het wagenpark werd op volgorde gezet, een opdrachtje dat Cas wel leuk vond om te doen.

Deze foto maakte Sanne toen ik een dag op de bank doorbracht vanwege migraine. Sanne was een topper, ze heeft de hele dag voor Cas en mij gezorgd.

Sanne kreeg Just Dance voor haar verjaardag, we namen daar later Just Dance Unlimited bij. Op voorhand wisten we niet of dat daar veel gebruik van gemaakt zou gaan worden, maar niets bleek minder waar. Elke dag wordt er gedanst door Sanne, maar zeker ook door Cas. Vaak willen ze dat papa en mama ook mee doen. Ik heb heel wat calorieën verbrand, ik heb er alleen nog veel meer gegeten. Hahahahahaha

Vooral Sanne miste haar vriendinnen erg nu ze niet naar school kon. Na een aantal weken sprak ze af en toe af met een vriendinnetje, op 1,5 meter. Even gezellig bijkletsen.

Er kwam iets nieuws op mijn pad, ik ging aan de slag in de ouderenzorg. Hier komt nog een blog over. Ik kocht daarom wat zorgshirts. In de gehandicaptenzorg worden ze eigenlijk niet gebruikt, maar ze blijken echt ideaal.

Samen met mijn knappe kind!

We pakten regelmatig de fiets om een rondje te doen. Tijdens zo’n rondje kwamen we langs de tulpen, tijd voor wat foto’s. Heel veel foto’s gemaakt, maar van Cas zat er geen normale foto tegen. Altijd maar gek doen…

We zijn vaak in speeltuintjes geweest, dat was vooral voor Cas heel goed. Hij durfde steeds meer.

We kregen nog te maken met een enorme verwonding 😉 Cas knipte in zijn hand in plaats van het papier. (I know, die sokken in mijn slippers kan echt niet)

Met duplo bouwden we niet alleen torens, maar ook kunstwerken. Op de achtergrond ligt Moby, zij vond het allemaal wel prima. Ze deed gewoon wat ze altijd doet, slapen.

We hebben nog een keer volkorenkoekjes gebakken.

’s Middags sprongen we in de auto en brachten we de koekjes, op afstand en buiten, naar familie.

Sinds een paar weken maak ik elke ochtend een smoothie voor Sanne, Cas en mij. Yoghurt, fruit en spinazie. Zo krijgen we gelijk bij het ontbijt al flink wat vitamines binnen. Het fruit wisselt per dag, maar elke dag gaat er spinazie in. Sanne en ik kunnen beiden wel wat extra ijzer gebruiken.

Met heerlijke toppings maken we er een feestje van.

Even gek doen in een boom.

Ik had vlak voor de coronamaatregelen een oproep gekregen om weer bloed te komen doneren, maar deze werd afgezegd. Begin mei werd ik alsnog opgeroepen om naar de mobiele afnamelocatie te komen. Het was mijn 5e keer, blij dat ik dit kan doen voor een ander.

Onze gangetje kreeg een mini make-over. Van pallethout werd een schoenenkastje gemaakt voor ons en mijn man maakte de kapstok erbij. Ik ben er super blij mee, het staat zo veel netter dan eerst.

In december (verjaardag Sanne) en januari (verjaardag Cas) dachten we dat nieuwe fietsen nog niet nodig waren, we kozen daarom voor andere cadeaus. Maar ze waren nu toch echt beiden toe aan een andere fiets.

Zodra de fietsen er waren, moest er natuurlijk gefietst worden. We fietsten op 1e Pinksterdag 14 km naar de opa’s en oma’s. Sanne deed het super goed! En Cas ging lekker achterop, want is nog wel erg ver voor hem.

Op woensdag ging onze wasmachine kapot en op vrijdagavond werd de nieuwe gebracht. Een uurtje of 50 zonder wasmachine gezeten, dan kom je er pas achter hoe je zoiets mist.

Afgelopen weekend ging mijn man met de motor naar Duitsland, daarom gingen wij ook wat leuks doen met z’n drietjes. Wij zijn naar Historyland in Hellevoetsluis geweest, wat een aanrader is dat!

Het waren heel wat foto’s, knap als je het tot hier gered hebt 🙂

Ik ben heel benieuwd hoe jij de ‘intelligente lockdown’ door gekomen bent. Laat het mij weten, vind ik leuk!

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.