Waarom ik toch weer in loondienst ging…

Zoals je misschien wel weet werk ik inmiddels al weer 1,5 jaar als zzp’er in de gehandicaptenzorg. En al die tijd heb ik geroepen dat ik niet meer in loondienst wilde, niet meer al die administratieve rompslomp, niet meer iemand anders die beslist wanneer ik moet werken, niet meer elke keer op mijn vrije dag naar het werk voor een overleg en niet meer steeds werken met dezelfde cliënten. Nee, het zzp’en is helemaal mijn ding.

En dat klopt nog steeds en toch ben ik sinds april weer een beetje in loondienst. Ik hoor je denken: ‘Maar als je niet meer in loondienst wilde, waarom ben je dat dan toch weer gaan doen?’

Dat is best een goede vraag, want het is het tegenovergestelde van wat ik wilde. Maar toch deed ik het en ik vind het nog leuk ook!

Toen Nederland net ‘op slot’ was gegaan halverwege maart schreef ik een blog. Ik schreef dat een deel van de ZZP’ers in de zorg noodgedwongen thuis zat of maar heel weinig werk had. Ik was er daar 1 van. Voor de begeleiders in de gehandicaptenzorg was er weinig tot geen werk. En dat voelde absoluut niet fijn. Iedereen in de zorg werd opgeroepen om aan het werk te blijven en zelf zat ik werkloos thuis, terwijl ik zo graag wilde helpen.

Ergens in maart kwam er op Facebook een oproep van een grote zorgorganisatie hier op het eiland. O.a. het ziekenhuis en verschillende woonzorglocaties vallen daaronder. De vraag was om je aan te melden als je iets kon betekenen tijdens de coronacrisis. Dat zette mij aan het denken. Zou het niet fijn zijn om zo mijn steentje bij te dragen aan deze crisis? Daarnaast wil ik al langer naast de gehandicaptenzorg werken in de ouderenzorg. Dat lukte alleen als zzp’er niet, omdat ik geen zorgdiploma heb. Ik heb een diploma voor Sociaal Pedagogisch Medeweker. In de gehandicaptenzorg is dat een prima diploma, maar voor de ouderenzorg niet. Daar liep ik tegen aan. In de eerste oproep stond er niet zoveel over opleiding. Ik hoorde alleen niks van mijn aanmelding. Een week of 2 later was daar de tweede oproep, daar stond duidelijk in dat je een relevant zorgdiploma moest hebben (Helpende, Verzorgende, Verpleegkundige). Even zakte de moed in mijn schoenen, maar ik dacht: ‘niet geschoten is altijd mis’. Ik stuurde opnieuw een bericht. Ik schreef dat ik dan wel niet beschikte over het juiste diploma, maar dat ik wel vele jaren ervaring had in de zorg. En zo gebeurde het dat ik een invalcontract kreeg voor een half jaar binnen de ouderenzorg.

img_4026
Voor mijn nieuwe baan als ‘zuster’ heb ik natuurlijk wel speciale zorgshirts nodig 😉 Ze zijn trouwens echt ideaal, ik draag ze ook tijdens mijn andere werk. 

En eerlijk? Ik vind het geweldig! Ik vind de ouderenzorg net zo leuk als ik van te voren had bedacht. Het fijne is ook nog eens dat het een invalcontract is, ik kan daarom zelf bepalen wanneer ik werk. En dat is prima te combineren met mijn zzp werk, wat weer een beetje aantrekt. De combinatie van gehandicaptenzorg en ouderenzorg vind ik ook heel fijn, heel afwisselend. Het zijn 2 verschillende werelden, ondanks dat de zorg overeenkomt. De omgang met de cliënten of bewoners is heel anders en daarnaast leer ik ontzettend veel.

img_5021
Bijkomend voordeel is misschien ook wel dat het 2 minuten fietsen is. Lekker dicht bij huis. 

Ik hoop dat ik het goed kan blijven combineren als het weer drukker wordt met mijn zzp werk en dat mijn contract na een half jaar verlengd wordt. Al weet ik dat die kans klein is, omdat het vooral was om de coronacrisis op te vangen.

 

 

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.